تفاوت گزینه آمریکایی و اروپایی

گزینه‌های آمریکایی و اروپایی در یک قاعده با هم تفاوت دارند: زمان اعمال حق خرید یا فروش. گزینه آمریکایی را می‌توان در هر روز معاملاتی تا سررسید اعمال کرد. گزینه اروپایی را فقط در سررسید می‌توان اعمال کرد. این دو واژه حق اعمال را توصیف می‌کنند، نه مکان را، و بزرگترین بازار گزینه‌های سبک اروپایی در جهان در شیکاگو معامله می‌شود.

تفاوت بین گزینه‌های آمریکایی و اروپایی چیست؟

اعمال به معنای استفاده از قرارداد است. دارنده یک اختیار خرید که اعمال می‌کند، 100 سهم را به قیمت اعمال می‌خرد؛ دارنده یک اختیار فروش که اعمال می‌کند، آنها را می‌فروشد. تخصیص، طرف دیگر این عمل است که توسط اتاق پایاپای به یک موقعیت فروش تصادفی تحویل داده می‌شود.

با یک گزینه آمریکایی، دارنده می‌تواند در هر روز معاملاتی تا و از جمله سررسید، اخطار اعمال را ارائه دهد و هر کسی که در آن قرارداد موقعیت فروش دارد، در هر یک از آن روزها ریسک تخصیص را متحمل می‌شود. با یک گزینه اروپایی، حق اعمال فقط یک بار، در سررسید، به دست می‌آید. دارنده‌ای که می‌خواهد از یک موقعیت اروپایی خارج شود، آن را در بازار می‌فروشد، که این روشی است که بیشتر موقعیت‌های آمریکایی نیز به پایان می‌رسند: معاملات بستن بسیار بیشتر از اخطارهای اعمال هستند.

سبک همراه با محصول است، نه با استراتژی. هر دو سبک شامل اختیار خرید و فروش می‌شوند، هر دو در یک حساب معامله می‌شوند و هر دو حساسیت‌های یکسانی را نشان می‌دهند. گزینه‌های یونانی برای هر یک به یک روش محاسبه می‌شوند. حق اعمال زودهنگام تفاوت است.

کدام گزینه‌ها آمریکایی و کدام اروپایی هستند؟

دو قاعده کلی بیشتر بازار فهرست‌شده ایالات متحده را تا ژوئیه 2026 پوشش می‌دهند. گزینه‌های روی سهام‌های انفرادی و صندوق‌های قابل معامله در بورس به سبک آمریکایی هستند و به صورت سهم تسویه می‌شوند. گزینه‌های روی شاخص‌های گسترده به سبک اروپایی هستند و به صورت نقد تسویه می‌شوند.

این جفت‌سازی، تله‌ای را ایجاد می‌کند که معامله‌گران جدید گزینه‌ها اولین بار با آن مواجه می‌شوند. گزینه‌های SPY و گزینه‌های SPX هر دو شاخص S&P 500 را دنبال می‌کنند، اما در یک حساب متفاوت قرار می‌گیرند:

• گزینه‌های SPY روی یک ETF نوشته می‌شوند. آنها به سبک آمریکایی هستند و یک قرارداد درون‌پول که تا سررسید نگه داشته شود، 100 سهم از صندوق را به قیمت اعمال تحویل می‌دهد یا می‌گیرد. یک اختیار فروش SPY می‌تواند در هر روز معاملاتی تخصیص یابد.
• گزینه‌های SPX روی خود سطح شاخص نوشته می‌شوند. آنها به سبک اروپایی هستند و یک قرارداد درون‌پول در سررسید، تفاوت بین سطح تسویه و قیمت اعمال را به صورت نقد پرداخت می‌کند. هیچ سهمی دست به دست نمی‌شود و هیچ تخصیصی نمی‌تواند زودهنگام انجام شود.

جدول زیر، پرمعامله‌ترین ریشه‌های گزینه را در یک جلسه کامل، دوشنبه 6 ژوئیه 2026، به همراه سبک اعمال هر محصول در کنار آن رتبه‌بندی می‌کند. ریشه، کد محصولی است که در هر تیکر گزینه تعبیه شده است.

SELECT root AS product,
       transform(root,
                 ['SPX', 'SPXW', 'NDX', 'NDXP', 'RUT', 'SPY', 'QQQ', 'IWM'],
                 ['European style, cash settled', 'European style, cash settled',
                  'European style, cash settled', 'European style, cash settled',
                  'European style, cash settled', 'American style, share settled',
                  'American style, share settled', 'American style, share settled'],
                 'Other') AS exercise_style,
       round(sum(volume) / 1e6, 2) AS contracts_mm
FROM (
    SELECT substring(ticker, 3, length(ticker) - 17) AS root,
           toFloat64(volume) AS volume
    FROM global_markets.options_minute_aggs
    WHERE window_start >= toDateTime('2026-07-06 08:00:00')
      AND window_start < toDateTime('2026-07-07 04:00:00')
      AND toDate(toTimeZone(window_start, 'America/New_York')) = toDate('2026-07-06')
)
WHERE root IN ('SPX', 'SPXW', 'NDX', 'NDXP', 'RUT', 'SPY', 'QQQ', 'IWM')
GROUP BY product, exercise_style
ORDER BY contracts_mm DESC

پرمعامله‌ترین ریشه این گروه SPY با 12.1 میلیون قرارداد، یک محصول American style, share settled بود و QQQ با 6.88 میلیون در رتبه بعدی قرار داشت. کوچک‌ترین ریشه از 8 ریشه نشان‌داده‌شده، NDX، به میزان 0 میلیون معامله شد. هر دو سبک در یک جلسه حجم قابل توجهی دارند و یک معامله‌گر می‌تواند بدون اینکه متوجه تفاوت شود تا رسیدن یک جمعه سررسید، یکی از هر کدام را داشته باشد.

تسویه نقدی چه چیزی را در سررسید تغییر می‌دهد

یک قرارداد آمریکایی که به صورت سهم تسویه می‌شود، به یک موقعیت ختم می‌شود. نگه داشتن یک اختیار خرید درون‌پول SPY تا پایان معاملات باعث می‌شود 100 سهم SPY در تاریخ تسویه بعدی در حساب ظاهر شود، همراه با هزینه خرید آنها به قیمت اعمال. معامله‌گرانی که این نتیجه را نمی‌خواهند، قرارداد را قبل از زنگ پایان معاملات می‌بندند، که این یکی از وظایف عادی یک بعدازظهر سررسید است.

یک قرارداد اروپایی که به صورت نقد تسویه می‌شود، به یک عدد ختم می‌شود. بورس یک سطح تسویه را محاسبه می‌کند، تفاوت با قیمت اعمال در ضریب قرارداد ضرب می‌شود و وجه نقد جابه‌جا می‌شود. هیچ چیزی تحویل داده نمی‌شود و یک موقعیت فروش نمی‌تواند قبل از روز پایانی تخصیص یابد.

زمان‌بندی نیز متفاوت است. گزینه‌های ماهانه شاخص S&P 500 بر اساس یک قیمت افتتاحیه ویژه که از قیمت‌های افتتاحیه صبح جمعه محاسبه می‌شود، تسویه می‌شوند، بنابراین سطح مرجع در صبح تعیین می‌شود، نه در پایان معاملات. قراردادهای هفتگی و روزانه SPX که ریشه SPXW را دارند، به جای آن بر اساس سطح پایانی تسویه می‌شوند. جلسه معاملاتی Cboe برای گزینه‌های SPX نیز تا ساعت 4:15 بعد از ظهر به وقت شرقی، پانزده دقیقه پس از بسته شدن بازار سهام در ساعت 4:00 بعد از ظهر، ادامه دارد. جدول زیر تعداد قراردادهای معامله‌شده را در بازه‌های پانزده دقیقه‌ای در آن جلسه نشان می‌دهد.

SELECT formatDateTime(bucket, '%H:%i') AS et_time,
       round(sumIf(volume, root IN ('SPX', 'SPXW')) / 1e3, 1) AS index_contracts_k,
       round(sumIf(volume, root = 'SPY') / 1e3, 1) AS spy_contracts_k
FROM (
    SELECT toStartOfInterval(toTimeZone(window_start, 'America/New_York'), INTERVAL 15 MINUTE) AS bucket,
           substring(ticker, 3, length(ticker) - 17) AS root,
           toFloat64(volume) AS volume
    FROM global_markets.options_minute_aggs
    WHERE window_start >= toDateTime('2026-07-06 09:30:00', 'America/New_York')
      AND window_start < toDateTime('2026-07-06 16:20:00', 'America/New_York')
)
WHERE root IN ('SPX', 'SPXW', 'SPY')
GROUP BY bucket
ORDER BY bucket

جلسه در هر دو خط سنگین آغاز می‌شود: 208.8 هزار قرارداد شاخص و 496.5 هزار قرارداد SPY در بازه 09:30. در حوالی ظهر، دو خط به بخش آرام‌تر خود می‌رسند، 85.7 هزار و 275.8 هزار در 12:00. آخرین بازه جدول، 16:00، پس از بسته شدن بازار سهام قرار دارد و 50.9 هزار قرارداد شاخص را در مقابل 271.1 هزار در SPY ثبت می‌کند. محصول شاخص ساعت خود را دارد و موقعیتی که در ساعت 4:00 بعد از ظهر باز مانده است، همچنان در معرض پانزده دقیقه دیگر از اعداد شاخص است.

سررسیدهای همان روز هر دو مکانیسم را زیر ذره‌بین می‌برند، زیرا مسئله تسویه ظرف چند ساعت پس از معامله رخ می‌دهد. روزهای صفر تا سررسید آن جلسه را بررسی می‌کند و معنای DTE بقیه نردبان سررسید را پوشش می‌دهد.

چه زمانی اعمال زودهنگام اهمیت دارد؟

اعمال زودهنگام در هر قرارداد آمریکایی در دسترس است اما در تعداد بسیار کمی از آنها استفاده می‌شود. قیمت یک گزینه شامل ارزش ذاتی است، که همان چیزی است که اعمال در حال حاضر به دست می‌آورد، به اضافه ارزش زمانی، که حق بیمه برای هر چیزی است که هنوز می‌تواند قبل از سررسید اتفاق بیفتد. اعمال زودهنگام بخش اول را جمع‌آوری می‌کند و بخش دوم را رها می‌کند، بنابراین فروش قرارداد معمولاً بیشتر از اعمال آن بازدهی دارد.

یک استثنای تکراری شامل سود سهام و اختیار خرید است. در اینجا محاسبه با اعداد گرد و تصویری به جای قیمت‌های زنده آورده شده است. یک سهم با قیمت 50 دلار معامله می‌شود. یک اختیار خرید با قیمت اعمال 45 دلار و سه هفته تا سررسید، به قیمت 5.20 دلار قیمت‌گذاری شده است که 5.00 دلار آن ارزش ذاتی و 0.20 دلار ارزش زمانی است. سهم فردا به مبلغ 0.60 دلار به ازای هر سهم بدون حق سود می‌شود. اعمال امروز، اختیار خرید را به سهم با قیمت 45 دلار تبدیل می‌کند و دارنده را در فهرست دریافت سود 0.60 دلاری قرار می‌دهد، به بهای 0.20 دلار ارزش زمانی. این معامله در این مثال 0.40 دلار به ازای هر سهم سود خالص دارد و همین مقایسه هر زمان که ارزش زمانی باقی‌مانده بزرگتر از سود سهام باشد، برعکس می‌شود. تاریخ بدون حق سود مهلتی را تعیین می‌کند که محاسبه در برابر آن انجام می‌شود.

مورد دوم شامل اختیار فروش عمیقاً درون‌پول است. اعمال، اختیار فروش را به وجه نقد به قیمت اعمال تبدیل می‌کند و آن وجه نقد برای مدت باقی‌مانده قرارداد سود به دست می‌آورد. با نرخ‌های کوتاه‌مدت نزدیک به صفر، این اثر نامرئی است. در نرخ‌های نقل‌شده تا اواسط 2026، این اثر در اکثر قراردادها کوچک و در یک اختیار فروش عمیقاً درون‌پول با ماه‌ها تا سررسید، قابل توجه است.

برای هر کسی که در یک قرارداد آمریکایی موقعیت فروش دارد، این ریسک تخصیص در عمل است. اختیار فروش کوتاه روی یک سهم سودده، بیشترین ریسک را در روز قبل از تاریخ بدون حق سود دارد و اخطار یک شبه و بدون هشدار از اتاق پایاپای می‌رسد. یک قرارداد فروش اروپایی هیچ کدام از اینها را ندارد: موقعیت فقط در سررسید می‌تواند تسویه شود.

برمودایی، آسیایی و سایر سبک‌های اعمال

دو سبک دیگر در کتاب‌های درسی و در بازارهای خارج از بورس ظاهر می‌شوند، نه در بورس‌های گزینه ایالات متحده. یک گزینه برمودایی را می‌توان در یک برنامه زمانی از تاریخ‌های مشخص اعمال کرد، که یک نقطه میانی بین دو سبک اصلی است و این ساختار در اوراق قرضه قابل بازخرید و در سوآپشن‌های نرخ بهره دیده می‌شود. یک گزینه آسیایی در برابر یک قیمت متوسط در یک بازه زمانی به جای یک قیمت پایانی واحد تسویه می‌شود، طراحی که در پوشش ریسک کالا و ارز رایج است، جایی که تثبیت یک روزه به راحتی قابل تحریف است. هیچکدام از اینها چیزی نیست که یک حساب کارگزاری خرده‌فروشی به صورت فهرست‌شده معامله کند.

پرسش‌های متداول گزینه‌های آمریکایی در مقابل اروپایی

آیا گزینه‌های SPX آمریکایی هستند یا اروپایی؟

گزینه‌های SPX به سبک اروپایی و به صورت نقد تسویه می‌شوند. آنها فقط در سررسید قابل اعمال هستند و یک قرارداد درون‌پول، تفاوت نقدی بین سطح تسویه و قیمت اعمال را پرداخت می‌کند، نه اینکه سهم تحویل دهد. ریشه SPXW قراردادهای هفتگی و روزانه S&P 500 را پوشش می‌دهد که در برابر سطح پایانی تسویه می‌شوند.

آیا SPY آمریکایی است یا اروپایی؟

گزینه‌های SPY به سبک آمریکایی هستند و به صورت سهم تسویه می‌شوند. یک دارنده می‌تواند در هر روز معاملاتی تا سررسید اعمال کند و یک فروشنده می‌تواند در هر یک از آن روزها تخصیص یابد. یک قرارداد درون‌پول که تا سررسید نگه داشته شود، به موقعیتی از 100 سهم از ETF به ازای هر قرارداد تبدیل می‌شود.

آیا می‌توان یک گزینه آمریکایی را قبل از سررسید اعمال کرد؟

بله. یک دارنده در هر روز معاملاتی از طریق کارگزار اخطار اعمال را ارائه می‌دهد و اتاق پایاپای به طور تصادفی یک موقعیت فروش را تخصیص می‌دهد. این حق به ندرت استفاده می‌شود، زیرا اعمال، ارزش زمانی باقی‌مانده قرارداد را رها می‌کند در حالی که فروش آن در بازار آن ارزش را به دست می‌آورد.

اگر یک گزینه اروپایی در سررسید درون‌پول باشد چه اتفاقی می‌افتد؟

بورس یک ارزش تسویه را محاسبه می‌کند و وجه نقد بین دو طرف قرارداد جابه‌جا می‌شود. در یک قرارداد شاخص S&P 500 با 10 دلار درون‌پول و ضریب 100، این مبلغ در این مثال تصویری 1,000 دلار به ازای هر قرارداد است. هیچ چیزی تحویل داده نمی‌شود و هیچ موقعیت سهمی ظاهر نمی‌شود.

چرا کسی یک گزینه را زودهنگام اعمال می‌کند؟

مورد رایج، یک اختیار خرید درون‌پول روی سهامی است که در آستانه بدون حق سود شدن است، جایی که گرفتن سود سهام می‌تواند از ارزش زمانی از دست رفته بیشتر باشد. مورد دوم یک اختیار فروش عمیقاً درون‌پول است، جایی که گرفتن قیمت اعمال به صورت نقد، برای مدت باقی‌مانده قرارداد شروع به کسب سود می‌کند. هر دو مقایسه‌های حسابی هستند و هر دو فقط برای قراردادهای سبک آمریکایی اعمال می‌شوند.

هر جدول بالا یک پرس و جوی ذخیره‌شده و نسخه‌بندی‌شده بر روی نوار واقعی گزینه‌ها است. SQL زیر هر جدول را باز کنید، یا همان سوال را به زبان انگلیسی ساده در ترمینال Strasmore بپرسید.